یکی از دوستان مطلبی نوشته در مورد اینکه بندگی به هیچ صورت پذیرفته نیست.
ما دیدیم اگر پای این مطلب حرفی نزنیم کل نظرمان در مورد زندگی خدشه دار می شود. آمدیم گفتیم اگر بندگی خوبیها باشد پذیرفتنی است
در جواب ما یک همچین چیزی گفته: اگر آزاده باشی و خوبی کنی ارزشمنده.چرا باید بنده باشی باید به این مقدار از درک رسیده باشی که خودت خوبی کنی نه اینکه در بند باشی و خوبی کنی.
فعلا بحث مسکوت مانده.
نمی دانم پس بندگی خداوند چه می شود. من همیشه خدا را نهایت خوبیها می دیدم و بندگی خدا را بندگی خوبیها.
فعلا دیگر جوابی نداریم بدهیم.
می رویم می پرسیم ببینم جوابی منطقی میابیم یا خیر.
No comments:
Post a Comment